نقش نهادهاي آموزشي (دانشگاه و مدارس) در ايجاد و گسترش امنيت اجتماعي

امنيت از گذشته تاكنون همواره به عنوان موضوعي كه بقا و تداوم تمدن ها بدان منوط بوده است مطرح شده است. امنيت اجتماعي ممكن است در يك كشور به اشكال گوناگون به مخاطره بيفتد، از جمله به وسيله ي تهديدات بيروني و با وجود يك دشمن خارجي و يا به وسيله ي توطئه و تهديدات داخلي و سياستهاي تفرقه اندازي بين عموم مردم. ايران نيز از ديرباز در معرض تهديد انواع ناامني هاي اجتماعي بوده است. از اين رو توسعه و گسترش امنيت اجتماعي امري ضروري محسوب مي شود. با توجه به اينكه يكي از بهترين، علمي ترين و روشن ترين راه هاي ايجاد امنيت اجتماعي از طريق نهادهاي آموزشي نظير دانشگاه ها و مدارس ايجاد مي شود لازم است اين نهادها بطور مؤثر به اين مهم توجه نمايند. تحقيق حاضر با روش توصيفي-تحليلي بر آن است تا نقش اين نهادهاي آموزشي را به طور دقيق روشن نمايد و از آن در جهت پيشنهادهايي در امر توسعه ي امنيت اجتماعي بردارد.