تعاليم اخلاقي - تربيتي با رويكرد روان شناسانه در گلشن راز شيخ محمود شبستري

در ادبيات غني و پر بار فارسي همواره آموزه هاي تربيتي و اخلاقي مورد توجه شاعران و نويسندگان و بزرگان علم و ادب بوده است. مثنوي «گلشن راز» شيخ محمود شبستري با وجود حجم كم، يكي از آثار ارزشمند و مشهور عرفاني است كه در آن آموزه هاي روانشناسي و تربيتي همراه با شور و ذوق خاصي شرح و بيان گرديده است. هدف اين مقاله كه با رويكرد ميان رشته¬اي اجرا شده است، بررسي ديدگاه هاي تربيتي شيخ محمود شبستري و دلالتهاي آن بر آموزه هاي عرفاني با رويكرد روانشناسي تا به پرسش زير پاسخ دهد: آيا بين آثار تربيتي شيخ محمود شبستري و شاخص هاي تربيتي ارتباط وجود دارد؟ روش تحقيق به كار گرفته شده در اين مقاله، توصيفي-تحليلي، مبتني بر مطالعه كتابخانه اي است .نتايج تحقيق نشان داد بين آموزه هاي تربيتي از نظر شبستري با آن چه كه در مفاهيم روانشناسي و قرآني و تجارب بشري آمده است سنخيّت و هم خواني وجود دارد و شبستري به عنوان آموزگار واقعي تعليم و تربيت و آشنا به مبادي اسلامي و روانشناسي، توانسته است ميان تفكرات و انديشه هاي خود و آموزه هاي تربيتي رابطه معنا داري ايجاد نمايد.