بررسي ميزان تأثير رفتار مباشرتي در عملكرد كاركنان(مورد مطالعه: فرماندهي انتظامي استانها)

در اين مقاله تلاش گرديده تا ميزان تأثير رفتار مباشرتي در عملكرد مديران و فرماندهان انتظامي استانها را تعيين كند. اين پژوهش از نظر هدف كاربردي، و نوع مطالعه پيمايشي، و جمع آوري داده ها، از طريق كتابخانه اي و اسنادي و بهره گيري از شيوه پرسشنامه بوده است. جامعه آماري پژوهش شامل مديران و فرماندهان انتظامي استانها است كه چهارده فرماندهي انتظامي به عنوان جامعه نمونه آماري تعيين، و در مجموع 422 پرسشنامه توزيع شد. نتايج تحليل هاي آماري مختلف نشان داد كه نظريه مورد استفاده در اين پژوهش با داده هاي جمع آوري شده مطابقت دارد و در هر يك از شاخص هاي رفتار مباشرتي شامل رابطه دوسويه، مسئوليت، گزارش دهي و تقويت رابطه به ميزان مناسبي براي برقراري ارتباط و جريان داشتن روال مناسب سازماني را دارا است. نتايج نشان داد كه ضريب همبستگي پيرسون بين متغير رفتار مباشرتي و ابعاد آن با متغير عملكرد معني دار است؛ بدين معني كه بين شاخص هاي رابطه دوسويه، گزار شدهي، تقويت رابطه، مسئوليت و رفتار مباشرتي با عملكرد رابطه مثبت وجود دارد و با افزايش هر يك از آنها ديگري نيز افزايش مي يابد و شاخص رابطه دو سويه با رتبه ميانگين 2.52 در اولويت اول قرار گرفته است.