اثر بخشي حرفه آموزي طبق الگوي سازمان بهزيستي در توانمندسازي شناختي، خودتنظيمي و خود كارآمدي معلولان ذهني‌-جسمي

اين پژوهش با هدف بررسي اثر بخشي حرفه آموزي طبق الگوي سازمان بهزيستي در توانمندسازي شناختي، خودتنظيمي و خود كارآمدي معلولان ذهني - ‌جسمي انجام گرديد. طرح اين پژوهش از نوع پيش‌آزمون پس‌آزمون دوگروهي مي‌باشد، جامعه آماري اين پژوهش را تمامي معلولين ذهني و جسمي زن و مرد 14 تا 34 ساله مراجعه‌كننده به مراكز حرفه‌آموزي بهزيستي شهر تهران در نيمه دوم سال 1394 تشكيل مي‌دادند، از ميان جامعه پژوهش، نمونه‌اي به تعداد 40 نفر با همتاسازي در نوع معلوليت و سن، به‌صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و كنترل جايگزين گرديدند. در بدو ورود افراد به آموزش‌هاي سه ماهه و در پايان آموزش، از پرسشنامه‌هاي توانمندسازي روان‌شناختي اسپريتزر و ميشرا، مقياس خودكارآمدي عمومي شرر و خودتنظيمي بوفارد جهت گردآوري اطلاعات استفاده گرديد. اطلاعات گردآوري‌شده با استفاده آمار توصيفي استنباطي شامل تحليل كواريانس با نرم‌افزار آماري SPSS نسخه 22 مورد تجزيه تحليل قرار گرفتند. نتايج تجزيه تحليل داده‌ها نشان داد كه حرفه آموزي طبق الگوي سازمان بهزيستي تاثير معناداري در بهبود خودتنظيمي، خودكارآمدي و توانمندسازي روانشناختي آزمودني‌هاي اين پژوهش داشته است. با توجه به اثربخشي مراكز حرفه آموزي بهزيستي در خودكارآمدي، خودتنظيمي و توانمندسازي روانشناختي معلولان، پيشنهاد مي‌شود كه از برنامه‌هاي اموزشي اين مركز به طور گسترده در مداخلات و آموزش‌هاي مربوط به معلولين استفاده گردد.