اثربخشي آموزش مبتني بر مدل تدويني شناختي-فراشناختي-رفتاري بر كاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعي

اين پژوهش براي تعيين اثربخشي آموزش مبتني بر مدل شناختي-فراشناختي-رفتاري بر كاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعي صورت گرفت. روش پژوهش شبه­آزمايشي با طرح پيش ­آزمون-پس­آزمون با گروه كنترل بود. جامعه ­ي آماري اين پژوهش كليه بيماران مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعي مراجعه كننده به مراكز خصوصي و عمومي سطح شهر كرمانشاه در سال 1394 بود، كه با استفاده از روش نمونه ­گيري در دسترس تعداد 30 نفر از كساني كه از طريق مصاحبه ­ي ­ساختاريافته (SCID-I) و پرسشنامه­ ي اضطراب اجتماعي كانور و همكاران (2000) واجد شرايط شركت در مطالعه بودند، انتخاب و در دو گروه آزمايش و كنترل (ليست انتظار) به صورت تصادفي جايگزين شدند. دوازده جلسه درمان شناختي-فراشناختي-رفتاري با توجه به مدل تدوين شده و بر اساس ديدگاه ­هاي نظري مربوطه، به صورت هفته ­اي دوبار براي گروه آزمايش اجرا گرديد. در حالي كه گروه كنترل در اين مدت هيچ­گونه مداخله­ اي دريافت نكرد. در پايان مداخله هر دو گروه مجدداً با آزمون اضطراب اجتماعي كانور و همكاران (2000) مورد ارزيابي قرار گرفتند. براي تحليل داده ­ها از آزمون تحليل كواريانس تك­ متغيره (ANCOVA) استفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش مبتني بر مدل شناختي-فراشناختي-رفتاري بر كاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعي در گروه آزمايش موثر بوده است (P<0/001). بنابراين، با توجه به اثربخش بودن مدل مورد نظر بر كاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعي به نظر مي­رسد، درمانگران و مشاوران مي­توانند از اين مدل تدويني براي كاهش علائم اختلال اضطراب اجتماعي در بين مبتلايان استفاده كنند.