تأثير جهاني‌شدن بر اميد به زندگي در ايران

Effect of Globalization on Life Eexpectancy in Iran

هدف اصلي اين مقاله بررسي اثر غيرخطي جهاني‌شدن بر اميد به زندگي در ايران طي سال‌هاي 1393-1358 است. به اين منظور از مدل رگرسيون انتقال ملايم (STR) استفاده شده است. نتايج حاصل از برآورد مدل STR، ضمن تأييد تأثير غيرخطي جهاني‌شدن بر اميد به زندگي، نشان داده كه جهاني‌شدن در قالب يك ساختار دو رژيمي با مقدار آستانه‌اي حدود 38/26 درصد، بر اميد به زندگي اثر مثبت گذاشته است؛ به‌گونه‌اي كه شدت اين اثرگذاري مثبت با عبور از سطح آستانه و وارد شدن به رژيم دوم افزايش مي‌يابد. بر اين اساس مي‌توان گفت كه جهاني‌شدن نقش مهمي در افزايش اميد به زندگي در ايران دارد.

The main purpose of this paper is to investigate the non-linear impact of globalization on life expectancy in Iran during 1979-2014. For this purpose, I use the smooth transition regression (STR), model. The estimated Smooth Transition Regression (STR) model supports a nonlinear threshold behavior in the relationship between globalization and life expectancy in the country in a two-regime structure with a positive effect and a threshold level of about 38.26%. So with crossing over the threshold level and entering the second regime the intensity of this positive impact would be increased. Accordingly, it can be said that the globalization plays an important role in increasing life expectancy in Iran.