نقش گفتمان هاي متاثر از «مليت» در برساخت گرايش هاي هنر نوگراي ايرانِ عصر پهلوي (با تاكيد بر نهادهاي حامي هنر به عنوان ميانجي)

Discourses of “nationality” and their role on the development of Iranian modern art trends in Pahlavi era

يكي از مفاهيم تاثيرگذار بر جريانات هنر نوگرا در ايران «مليت» است. مقاله ي حاضر چگونگي اين اثرگذاري را بررسي و در اين راستا بر نقش «دولت» و «گفتمان هاي فرهنگي- سياسي» به عنوان واسطه هاي اين تاثير تاكيد مي كند. فرضيه ي مقاله تاثيرپذيري هنر نوگرا از گفتمان هاي سياسي و حاميان هنري است. و هدف، دستيابي به اشكال مختلف تاثير مفهوم «مليت» و يافتن توضيحي براي «چگونگي اثرگذاري» و شناسايي و تدقيقِ «واسطه ها»يي همچون نهادها و گفتمان ها در شكل دهي به گرايش هاي فرمي و محتوايي هنرمندان و جريان هاي هنرهاي تجسمي نوگراي ايران در هر دو دوره ي پهلوي اول و دوم است. مقاله با رويكرد ماركسيستي و منطبق با نظريه «وساطتت زيبايي شناسي» لوكاچ نوشته شده است. در نتيجه، مفهوم «مليت» به عنوان يك دال مركزي در بسياري از گفتمان هاي غالب نشان داده شده و انواع گرايش هاي منتج و متاثر از آن در هنر نوگراي ايران تشريح مي شود.

One of the most critical concepts in Iranian modern art is “nationality This paper concerns how nationalism influences Iranian modern visual arts. The paper explores the role of “government” and “political-cultural discourses” as “patronages of the arts,” which work like mediations of these effects, during first and second Pahlavi eras. The hypothesis is that the modern art trends, whether in the form of cultural policies or hegemonic intellectual discourses, are affected by patronages of the arts. The purpose ,of the writers is an access to various forms of “nationality” discourses and providing an answer to the question “how” nationality through its mediations like institutions and discourses shaped the form and content of contemporary Iranian artist’s trends and art movements in Pahlavi eras. In particular, the writers explain works or artistic trends affected by cultural and governmental policies which have similarities and differences in the first and second Pahlavi periods. The research method is derived from ,Marxism and Aesthetic Mediation theory of Georg Lukacs. Accordingly the concept of “nationality” introduced as a central signifier, in both futuristic approaches and discourses such as “nation-state-building” and under that “nationalism” and “modernization”, and in retrospect approaches like “Originalism” as well as “third world-ism, all of them brought about .the corresponding tendencies in the Iranian moder