اثر پروبيوتيك (Saccharomyces cerevisiae PTCC5052) بر افزايش نرخ ماندگاري بچه ماهي قزل آلاي رنگين كمان (Onchorhyncus mykiss)

The effect of probiotic Saccharomyces cerevisiae PTCC5052 on enhancing of survival of Rainbow trout (Oncorhynchus mykiss) larvae

استفاده از پروبيوتيكها را مي توان يكي از دستاوردهاي مثبت پژوهشگران دانست كه به صورت بيولوژيك و طبيعي باعث افزايش توليد در واحد سطح مي شود. طي 50 سال گذشته پروبيوتيكها در محدوده وسيعي از گونه ها به منظور ارتقاء تعادل ميكروبي روده جهت ارتقاء رشد ، جذب نوترينتها ، افزايش ايمني و نيز بالا بردن بقاء به كار برده شده اند. در تحقيق حاضر كه در زمستان سال 1386 در مركز تكثير و پرورش ماهيان سردابي شهيد مطهري ياسوج انجام شد اثر مخمر Saccharomyces cerevisiae PTCC 5052 به طور خالص به عنوان پروبيوتيك در كاهش نرخ تلفات و افزايش در صد بقائ لاروهاي قزل آلاي رنگين كمان (Onchorhyncus mykiss) مورد بررسي قرار گرفت . براي انجام اين تحقيق 8400 لارو داراي كيسه زرده در 4 تيمار و 3 تكرار تقسيم شدند.نسبت مخمر موجود در 3 تيمار آزمايش به ترتيب 6^10 ، 7^10 ، 8^10 مخمر در هر گرم غذاي ماهي براي تيمارهاي C B,A بود. نتايج نشان داد كه ميانگين ماندگاري تيمارها براي تيمار شاهد %87.8 ، تيمار A %92.8 ، تيمار B %93 و تيمار C %95.4 مي باشد .پس از آناليز آماري داده ها تنها بين تيمار شاهد و تيمار C اختلاف معني دار مشاهده شد.(P<0.05) .به كار گيري مخمر Saccharomyces cerevisiae PTCC 5052 به مقدار 8^10 مخمر در هر گرم غذاي ماهي اثر مثبت و معني داري بر درصد بقا بچه ماهيان قزل آلاي رنگين كمان دارد .

The present study that was done in winter 2008 in shahid Mottahary Aquaculture Center, the effect of Saccharomyces cerevisiae PTCC5052 was investigated as a probiotic increasing of survival and enhancing the growth of Rainbow trout larvae. ????, 8400 yolk sac larvae were devided in to 4 tratments in 3 replicates. The ratio of yeast in 3 treatments were 106, 107, 108 yeast per geram food of fishes for A,B,C treatments, respectively. Mean survival for treatments were 87.8% in control group , 92.8% in treatment A, 93% in treatmen B and 95.4% in treatment C. After analysis of data, in comparison to control group, significance difference was observed only in treatment C (P<0.05).