چالش هاي زناشويي و طلاق در ايران به روايت اسناد (1300-1320ش)

Divorce in Iran during the 1920s and 1930s

هدف:دو هدف اين پژوهش، يكي واكاوي ميزان طلاق در ايران طي دهه هاي نخست قرن14ش به صورت توصيف كمي، و ديگري، بررسي علل عمده گسست پيوند زناشويي طي همان برهه زماني به عنوان دوره تقريباً سنتي و پيشامدرن ايران است. روش/رويكرد پژوهش:براي نيل به اين مقصود، از روش تركيبي مبتني بر رهيافت هاي كمي و كيفي استفاده شده است. روش و ابزار گردآوري اطلاعات، مطالعه كتابخانه اي و اسنادي بوده است. داده هاي پژوهش، ازطريق فيش برداري از اسناد عمدتاً منتشرنشده و بعضاً نيز مدارك منتشرشده كم ياب، استخراج شده است. يافته هاي پژوهش: يافته ها حاكي از اين است كه، ميزان طلاق در ايران طي آن برهه زماني زياد بود و علل اصلي آن را بايد در معضلات فرهنگي منبعث از انديشه سنتي مردسالار جستجو كرد؛ همچنين، چالش هاي اجتماعي و مشكلات اقتصادي نيز در اين زمينه نقش زيادي داشت.

Purpose: Frequency of registered divorce after the establishment of a modern state in Iran is reported. Method/Research design: Official records and library resource were examined for data gathering. Findings: The divorce rate was at a high level. Men did not need a court order for divorce, so they could easily call off their marriage. Cultural and economic issues were among the main reasons for divorce