تعامل خوداثربخشي با دو شيوة آموزشي در واكنش به تأثير ارزشيابي آموزش و عملكرد پس از آموزش در يك شركت صنعتي

پژوهش حاضر تعامل خوداثربخشي با دو شيوة آموزشي در واكنش به تأثير ارزشيابي آموزش و عملكرد پس از آموزش را مورد بررسي قرار داد. 150 نفر از كاركنان يك شركت صنعتي به طور تصادفي در سه ، گروه، هر گروه شامل 50 نفر گمارده شدند و تحت تأثير دو نوع مداخله به ترتيب گروه آزمايشي 1 گروه آزمايشي با تشويق به انجام خطا و گروه آزمايشي 2، گروه آزمايشي با اجتناب از خطا و گروه شمارة 3، گروه كنترل قرار گرفتند. سپس شركتكنندگان به ابزارهاي پژوهش كه عبارت بودند از مقياس خوداثربخشي كوزلوسكي و همكاران ( 2001 ) و مقياس هاي ارزشيابي آموزشي شامل دو زير مقياس واكنش به آموزش و عملكرد پس از آموزش پاسخ دادند. تحليل دادهها با استفاده از تحليل واريانس چند متغيره و رگرسيون هاي تعديلي نشان داد كه عملكرد و واكنش شركت كنندگان به دورة آموزشي در سه گروه در افراد با خوداثربخشي بالا از افراد با خوداثربخشي پايين بالاتر است و خوداثربخشي با دو شيوة آموزشي در ارزشيابي آموزش تعامل ميكنند. بر مبناي يافته هاي اين پژوهش توصيه هايي در جهت انتخاب كاركنان براي آموزش مبتني بر شايستگي و مثلاً بر اهميت شيوة آموزشي تشويق به خطا ارائه شده است .همچنين تلويحاتي براي مديران و پژوهشگران بعدي در جهت اثربخشي بيشتر و نيز جو سازماني مناسب عرضه شده است.