بررسي اپيدميولوژيك حوادث شغلي كارگران در مراجعين اداره كل پزشكي قانوني استان سمنان

Epidemiology of occupational accidents in Semnan workers Referred to Legal Medicine Organization Center of Semnan

زمينه‌وهدف: حوادث شغلي از جمله تهديدات اجتناب‌ناپذيري هستند كه جامعه كارگري هميشه با آن دست‌به‌گريبان بوده و در اغلب موارد ترس از اخراج شدن و توافق طرفين، فرد آسيب‌ديده را از انجام روال قانوني و احقاق حقوق بازمي‌دارد. مسائل مرتبط با اين امر مورد بحث در اين طرح پژوهشي است. روش بررسي: پرونده‌هاي حوادث شغلي ناشي از كار در سال‌هاي 1394 و 1395 از اداره كل پزشكي قانوني استان سمنان جمع‌آوري شد، اطلاعات در زمينه مشخصات فردي مصدومان و نوع صدمات اوليه و غيره در فرم‌هاي ثبت اطلاعات درج شده و نهايتاً توسط نرم‌افزار SPSSنسخه 19 تجزيه‌وتحليل شد. يافته‌ها : مصدومان مرد، گروه سنتي 30-26 و تحصيلات زير ديپلم به ترتيب با 98%، 34% و 63% بيشترين گزارش‌ها را به خود اختصاص دادند. 35% مراجعين پس از اخراج از كار مراجعه نموده‌ و در 45% مصدومان درجاتي از نقص عضو ايجادشده بود كه بيشتر مربوط به اندام‌هاي فوقاني بوده است. در متوفيات حدود 31% موارد علت مرگ به‌تنهايي صدمات مغز و جمجمه بوده است. بحث و نتيجه‌گيري: كارفرما و كارگر هر دو بايد نسبت به حقوق خود توجيه شوند. در صورت وقوع حادثه شغلي حتماً گزارش حادثه كار تنظيم شود و مصدوم در اسرع وقت بدون هيچ هراسي از كارفرما و ترجيحاً با تشويق مستقيم كارفرما جهت پيگيري‌هاي حقوقي اقدام نمايد. پزشكي قانوني نيز با روش‌هاي مقتضي از صحت و دقت معاينات بدو استخدام اطمينان حاصل نمايد.

Background: Occupational incidents are among the inevitable threats that the working community has always faced and, in most cases, fear of being dismissed, and the agreement with the employer, leads the injured person to give legal prosecutions and the rights of the individual up. Issues related to this topic are discussed in this research project. Materials and Methods: In the cases of occupational injuries that have referred to legal medicine centers from 2015 to 2017, information about characteristic of damaged or dead persons have been recorded in separate information forms and were analyzed with SPSS19. Findings: The majority of the participants of this study were male. Those with the age of 26-30 years old (34%) were also the majority. The most injured persons were under diploma. 25% of them had complained from one week to one month after injury, but about 6% had complained over 3 years after injury. 28% did not have an occupational injury report. 35% were fired. 45% experienced degrees of permanent disability of which the most was in upper limbs. In about 31 % of dead persons, brain and skull injury were the cause of death. Conclusion: Both the workers and their employers must be well-aware about their rights. In case of an incident, it should be reported immediately, and the injured should be able to pursue legal actions without fear of the employer, and preferably with the direct encouragement of the employer. Forensic medicine must also ensure the correctness and accuracy of pre-employment examinations.