نقش فقهاي مالكي و مولدون در شورش ربض در اندلس بر اساس نظريه تحول انقلابي چالمرز جانسون

حكم بن هشام، امير اموي اندلس (حك 180-206ق/796-822م) با شورشهاي مختلفي مواجه شد كه يكي از آنها شورش ربض با مشاركت فقها و مولدون بود. اين مقاله با رويكرد تاريخي و ديدگاه جامعه شناسي بر اساس نظريه تحول انقلابي چالمرز جانسون، متغيرها و داده هاي تاريخي شورش ربض را بررسي، عوامل و انگيزه هاي فعاليت فقها و مولدون را تبيين مي كند. با استفاده از شاخص هاي اين نظريه،در نظام اجتماعي اندلس دوره امويان كه به عنوان بستر بروز جنبش رَبَض شناخته شد، تقابل ارزشها و ناهماهنگي تغييرات، زمينه هاي جنبش ربض را فراهم ساخت. نظام اجتماعي نامتعادل اندلس در عصر امويان، تضعيف قدرت و فقدان اعتبار حكومت حكم به عنوان علل لازم جنبش ربض و خلع حكم از حكومت توسط فقها و بيعت با پسرعموي او محمدبن قاسم نيز به عنوان علت كافي (شتابزا) اين شورش بود.