تحليل محتواي متون درسي تاريخ دانشگاهها با تاكيد بر تكنيك سطح خوانايي فراي

در سالهاي اخير كتب درسي رشته تاريخ براي دانشجويان كارشناسي از سوي نهاد رسمي يعني سازمان «سمت» به طور گسترده‌اي منتشر شده و مورد رجوع جمع كثيري از اساتيد و بالتبع دانشجويان اين رشته قرار گرفته است. حال طرح يك سؤال اساسي بجاست كه كتب درسي مذكور تا چه ميزان به لحاظ سطح خوانايي ـ يعني روان بودن متن و سير از سادگي به دشواري ـ از يك قاعده، شرط علمي و نظريه‌مندي تبعيت مي‌كند؟ بي‌ترديد رعايت و يا عدم رعايت اين ويژگيها در فرايند آموزشي كه معمولاً كتاب يا متون درسي نقش محوري ايفا مي‌كند، تأثير فراواني خواهد گذاشت. لذا تعيين درجه پيچيدگي زباني و يا به عبارت ديگر درجه و سطح خوانايي متن، يكي از مهم‌ترين محورهاي تحليل محتواي كتب درسي به شمار مي‌رود. در همين راستا سطح خوانايي متون درسي تاريخ تهيه شده توسط سازمان «سمت»، بر اساس تكنيك شاخص فراي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. يافته‌هاي پژوهش حكايت از آن دارد كه سطح خوانايي بسياري از اين كتابها به طور جدي محل نقد بوده و با معيارهاي پذيرفته شده متخصصان اين حوزه و در رأس آن تكنيك معيار فراي مطابقت ندارد كه خود در نهايت ما را به يكي از دلايل ضعف آموزشي دانشجويان و مشكلات فراروي اساتيد رشته تاريخ دانشگاهها رهنمون مي‌سازد.