بررسي و تحليل سير كيفي و كمي محتواي آموزشي دروس باستان‌شناسي در ايران

بررسي و تحليل سير كيفي و كمّي محتواي آموزشي دروس باستان‌شناسي در ايران با گذشت يكصد و پنجاه سال از آغاز فعاليتهاي باستان‌شناسي در ايران و نيز قريب هشت دهه از آغاز آموزش رشته باستان‌شناسي هنوز محتواي آموزشي دروس اين رشته ماهيت كاربردي مطلوبي ندارد؛ به نحوي كه دانش‌آموختگان اين رشته براي فعاليتهاي عملي و كسب تجربه و مهارتهاي فني و حرفه‌اي لازم نيازمند گذراندن دوره‌هاي كار عملي و ميداني در هيئتهاي علمي باستان‌شناسي كشور هستند. همچنين رابطه اين دروس با رشته‌هاي مختلف علوم و مرزهاي دانش بشري و ميزان علمي و يا روايي و ذهني بودن آنها به قدر كافي مشخص و متمايز نشده، و گرايشهاي مختلف مورد نياز باستان‌شناسي كشور و دروس وابسته به آنها به طور كامل تبيين و ارائه نشده است‌. هدف از ارائۀ اين پژوهش و نوشتار بررسي روند تحول دروس و منابع آموزشي رشته باستان‌شناسي از بدو ورود سيستم نوين آموزشي است كه بر اساس آن آموزش اين رشته و فراز و نشيب آن در دوره‌هاي پنجگانه مورد مطالعه و تحليل قرار مي‌گيرد.