مميزي دانش در سازمان‌هاي پروژه محور : به‌سوي يك مدل مفهومي

مقدمه: مميزي دانش به‌عنوان گامي مهم در مديريت دانش نقش تعيين‌كننده‌اي در چابك سازي و ارتقاي اثربخشي گنجينه دانشي سازمان‌ها ايفا مي‌كند. تاكنون روش‌شناسي‌ها و مدل‌هاي مختلفي به‌منظور اجراي مميزي دانش ارائه شده است. بررسي دقيق روش‌شناسي‌ها و مدل‌هاي موجود دانش ارزنده‌اي در اختيار متخصصان و دست‌اندركاران حوزه مديريت دانش قرار خواهد داد. هدف از مطالعه حاضر، بررسي مدل‌ها و روش‌شناسي‌هاي مميزي دانش موجود به‌منظور انتخاب يا تدوين مدل مناسب مميزي دانش براساس ويژگي‌ها و اولويت‌هاي سازمان‌هاي پروژه محور است. روش‌شناسي: مطالعه حاضر از انواع پژوهش‌هاي كاربردي است كه به‌روش مطالعه اسنادي و با رويكردي تحليلي به مطالعه مقايسه‌اي و تحليل مدل‌ها و روش‌شناسي‌هاي موجود در حوزه مميزي دانش پرداخته است. يافته‌ها: با وجود تنوع و گوناگوني مدل‌ها و روش‌شناسي‌هاي مميزي دانش، تمامي آنها تا حدودي كلي و در ماهيت ايستا هستند و به‌منظور به‌كارگيري در محيط‌هاي مختلف سازماني انعطاف‌پذيري و چابكي لازم را ندارند. نتيجه‌گيري: با توجه به عدم تناسب مدل‌هاي موجود با ويژگي‌ها و مختصات خاص سازمان‌هاي پروژه محور و به‌دليل ضرورت اجراي مميزي دانش در اين نوع سازمان‌ها، مدل مناسب مميزي دانش براي اين سازمان‌ها بايد براساس الزامات و ويژگي‌هاي سازمان‌هاي مذكور، تاكسونومي دانش و مؤلفه‌هاي مميزي دانش در اين سازمان‌ها تدوين شود.