رهيافتي به شكل پايدار شهري

Sustainable urban approach

توسعه پايدار، مفهوم جديدي است كه از طريق پيوند ابعاد مختلف توسعه (اقتصادي، فرهنگي، سياسي و اجتماعي) و توجه خاص به ملاحظات زيست محيطي و حفظ محيط زيست از دهه 80 به طور گسترده‌­اي مطرح گرديد. از سوي ديگر، طراحي شهري به منظور زيباسازي فضاي بصري و افزايش مسئوليت مديران به محيط پيراموني خود، از دهه 1960 مورد توجه قرار گرفته است. لذا در اين نوشتار، پس از تشريح «توسعه» در مفهوم سنتي و پايدار و سياست‌هاي توسعه شهري و شاخص پايداري شهري، الگوهاي جديد آن تحت عنوان «توسعه پايدار» به عنوان اساس فعاليت‌هاي توسعه پايدار شهري و ابزار دولت‌ها در كسب اهداف توسعه پايدار، مطرح و مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. در واقع اين نوشتار مروري است بر بحث‌­هاي مربوط به ساخت و شكل پايدار شهر تا براساس آن به برخي از مدل‌هاي شهري كه به نظر مي‌رسد بيشتر براي پايداري شهرهاي امروزي باشند، پرداخته شود.

Sustainable development is a modern concept which has been propounded widely by linking different dimensions of development (economic, cultural, political and social) and focusing on climatic considerations and environment protection. On the other hand since 1960s, urban designing has attracted the attention of many scholars working in the field of visual space beautification and those who sought to increase environmental responsibility among managers. Therefore, the present article first explains “development” as a classic and sustainable notion, urban development policies and urban sustainability index. Then, it introduces and analyzes new patterns of “sustainable development” as the foundations of urban sustainable development and a tool by which governments can reach goals of sustainable development. In fact, this is an introduction to the discussions of urban sustainable construction and form, based on which some urban models related to the sustainability of modern cities are proposed.