بررسي ديدگاه ميبدي پيرامون شيطان در دو نوبت شرعي و عرفاني كشف الاسرار

در كشف­ الاسرار آيات قرآن از منظر دو رويكرد شرعي و عرفاني تفسير شده است. نويسنده اين تفسير با درنظر گرفتن اينكه دو حوزه مختلف شرع و عرفان ديدگاه­ هايي متفاوت و گاه متضاد نسبت به يك پديده دارند، به‌طور ناخودآگاه در هر يك از اين دو حوزه فكري تحت تأثير جهان­ بيني­ هاي پذيرفته شده همان حوزه واقع گشته و آيات، مسائل و پديده ­هاي مشترك قرآني با ورود به هر رويكرد در راستاي ديدگاه­ هاي آن، مورد تفسير و تحليل قرار گرفته است. نمونه ­اي از اين رويكردهاي دوگانه، در نگرش نويسنده نسبت به پديده شيطان مشاهده مي‌شود. ازاين‌رو اين مقاله بر آن است تا با بررسي صورت بندي گفتماني ميبدي در دو نوبت شرعي و عرفاني كشف ‌الاسرار، دوگانگي رويكرد نويسنده نسبت به شيطان و جهان‌بيني­ هاي هم‌راستا با هر حوزه فكري در اين اثر نسبت به اين پديده را مورد كاوش قرار دهد.