درآمدي بر شناخت مفاهيم اخلاق اجتماعي در قرآن كاوشي در ضرورت شناخت حدود امر به معروف و نهي از منكر با تكيه بر آيه ي 105 سوره ي مائده

امر به معروف و نهي از منكر از مهم‌ترين مباحث ديني مطرح در حوزه‌ي اخلاق اجتماعي است. حتي مي‌توان آن را سرسلسله‌ي مباحث اين حوزه دانست. امر به معروف و نهي از منكر از فروع دين و فريضه‌اي الهي و بنا به عقيده‌ي عموم انديشمندان شيعه واجب كفايي است. در زمان برپايي حكومت اسلامي، احياي اين فريضه بر جامعه‌ي اسلامي لازم است. در برخي از آيات قرآن كريم به اقامه‌ي اين فريضه امر شده است و از ديگر سو، پاره‌اي از آيات قرآن فرد را مسؤول اعمال خود مي‌داند و مي‌گويد گمراهي و هدايت ديگران به فرد ضرري نمي‌رساند. آيه‌ي 105 سوره‌ي مائده از اين نمونه است. نگارنده بر آن است در اين مقاله به دفع اين شبهه بپردازد و جايگاه امر به معروف و نهي از منكر را روشن نمايد. هدف نوشتار حاضر اثبات اين نكته است كه امر به معروف و نهي از منكر و دعوت به دين هيچ‌گونه منافاتي با خودسازي و پرداختن به خود ندارد و هر يك از مفاهيم در جايگاه خاص خود تعريف شده است