اخلاق و زبان تصويري

بحث از ماهيت و چيستي اخلاق در طول تاريخ فلسفه فراز و نشيب هاي بسياري داشته و هر انديشمندي با توجه به نظام فكري خويش جايگاهي به اخلاق داده است. ويتگنشتاين به عنوان بزرگ ترين و تأثيرگذارترين فيلسوف تحليلي قرن بيستم در انديشۀ متقدم خويش كه حول محور زبان و تصويري بودن آن مي گردد نگاهي بديع به اخلاق دارد. اين نگاه به اخلاق معلولِ نظريۀ ‌وي در باب زبان و معناست. در اين نوشتار بر آنيم تا با روشي تحليلي و توجه به مباني انديشۀ ويتگنشتاين متقدم به جايگاه اخلاق در انديشۀ وي پرداخته و نشان دهيم كه چگونه با نگاه به زبان و همچنين تصويري لحاظ كردن آن مي توان نگاهي ديگر به اخلاق داشت و در ادامه به نقد اين ديدگاه خواهيم پرداخت. حاصل مقاله آنكه با تصويري لحاظ كردنِ زبان، اخلاق در حوزۀ امور ناگفتني قرار مي گيرد و نمي توان آن را به زبان آورد و بياني معنادار از آن ارائه كرد. اين ديدگاه مورد نقد و چالش هاي جدي قرار دارد، بطوريكه تاب مقاومت در برابر اين انتقادات را نداشته و ناچار رأي به ابطال آن خواهيم داد.