الگوواره توحيدمحور ؛ الگويي متعالي براي تبيين فقر و بحرانهاي محيط زيست

فقر و بحران‌هاي محيط‌زيست با تاثير متقابل، از موانع اصلي تحقق پايداري‌‌اند و با تشديد يكي، ديگري نيز تشديد مي‌شود. اين واقعيت تلخ در الگوواره‌هايي ريشه دارد كه از ارزش‌هاي معنوي تهي‌هستند و به‌همين دليل نتوانسته‌اند براي رفع بحران‌هاي زيست‌محيطي و فقرزدايي راه‌حلي قطعي بيابند. اين مقاله، ضمن بررسي و نقد نارسايي دو الگوي اثبات‌گرا و پسااثبات‌گرا در رفع بحران‌هاي يادشده، براي گذر از آن‌ها، الگوي توحيدمحور را معرفي كرد. اين الگو كه بر مبناي اسلام و آموزه‌هاي توحيدي است، با رويكردي متعالي به تشريح ابعاد فقر و بحران‌هاي زيست‌‌محيطي مي‌پردازد و اجزاي هستي‌شناسي، معرفت‌شناسي، انسان‌شناسي، روش‌شناسي و ارزش‌شناسي آن را در نگاه به فقر و بحران‌هاي محيط‌زيست تبيين مي‌كند.