بازنماي جامعه تربيت‌پذير و شيوه‌هاي ارتقاي آن

جامعه تربيت‌پذير، ازجمله جامعه ديني، براي بقاي خود نيازمند است هنجارهاي اخلاقي و ديني را به نسل جديد منتقل كند. هدف پژوهش حاضر، واكاوي جامعۀ تربيت‌پذير ديني و شيوه‌هاي ارتقاي آن است. بنا بر ماهيت موضوع پژوهش، از روش كيفي استفاده شد. شركت‌كنندگان در اين پژوهش تمام كارشناسان علوم تربيتي و ديني شهر يزد بودند كه با روش نمونه‌گيري هدفمند و رسيدن به اشباع نظري، با نُه نفر از آن‌ها مصاحبۀ عميق نيمه‌ساختاريافته شد. داده‌ها با روش كدگذاري باز و محوري، تحليل و يافته‌ها از طريق سه معيار قابل قبول، قابل اطمينان و تأييدپذير، اعتباردهي شدند. يافته‌ها نشان داد فرآيند جامعه‌پذيري ديني، از طريق انتقال صحيح آموزه‌هاي ديني، انتخاب دروني و نهادينه‌شدن سجاياي اخلاقي و ديني در جامعه اتفاق مي‌افتد. دراين‌ميان، نهادهاي خانواده، مدرسه، گروه همسالان، رسانه‌ها، حكومت و نهاد روحانيت در ارتقاي جامعۀ تربيت‌پذير ديني، نقش بسيار موثري دارند. ازسوي ‌ديگر، عواملي نظير سستي بنيان ديني خانواده، ناكارآمدي آموزش‌هاي مدرسه، تأثيرات گروه همسالان، تهاجم فرهنگي و ضعف عدالت در جامعه به تربيت‌گريزي ديني منجر مي‌شود. يافته‌ها نشان داد تقويت بنيان ديني و اخلاقي خانواده، اثربخش‌ترشدن آموزش‌هاي مدرسه، الگوسازي از طريق رسانه‌ها و توسعۀ عدالت اجتماعي مي‌توانند به‌منزلۀ شيوه‌هاي ارتقاي جامعۀ تربيت‌پذير ديني مؤثر باشند.