بررسي ارتباط دينداري با ارتكاب به جرم در ميان جوانان ورزشكار

هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط دينداري با ارتكاب به جرم در بين جوانان ورزشكار شهر مهاباد است. پژوهش به روش توصيفي - پيمايشي و به‌طور ميداني انجام شده است. جامعۀ آماري اين پژوهش ورزشكاران 18 تا 40سالۀ شهر مهاباد بودند كه از ميان آن‌ها 370 نفر به روش نمونه‌گيري در دسترس براي نمونه انتخاب شدند. براي سنجش دينداري از پرسشنامۀ گلارك و استارك (1965) كه 26 سؤال دارد، استفاده شد. براي سنجش ارتكاب به جرم نيز پرسشنامه‌اي با نُه سؤال تنظيم شد. هشت تن از استادان رشته‌هاي مديريت ورزشي و حقوق، روايي پرسشنامه‌ها را تأييد كردند. براي سنجش پايايي پرسشنامه‌ها از آلفاي كرونباخ استفاده شد كه براي پرسشنامه‌هاي دينداري و ارتكاب جرايم به‌ترتيب 0/86 و 0/84 به‌دست آمد. براي تحليل داده‌ها از آزمون كولموگروف- اسميرنوف، آزمون همبستگي اسپيرمن استفاده شد. نتايج نشان داد ميان دينداري و ابعاد آن (بعد اعتقادي، عاطفي، پيامدي و مناسكي) با ارتكاب به جرم، رابطه‌اي معنادار و معكوس وجود دارد (0/01=P). با تقويت دينداري در جوانان ورزشكار مي‌توان ميزان ارتكاب به جرم را در آنان كاهش داد. با توجه به نتايج مي توان گفت كه با تقويت دينداري امروزه توجه به اصول اخلاقي، معنويت و دينداري در بين جوانان ورزشكار بسيار با اهميت مي‌باشد و از آنجايي كه فضاي ورزش كم و بيش توام با خشونت و جرائم مي‌باشد بنابراين هدف از اين پژوهش، بررسي ارتباط دينداري با ارتكاب به جرم در ميان جوانان ورزشكار است.