گونه شناسي و تحليل آسيب هاي اخلاقي تبليغ دين

اخلاق يكي از عناصر مؤثر در فعاليت­هاي اجتماعي است و در موفقيت تبليغ ديني هم نقش اساسي دارد. موضوع اين پژوهش «اخلاق تبليغ دين» و محور اصلي آن «آسيب­هاي اخلاقي موجود در عرصۀ تبليغ دين» است. اين تحقيق با استفاده از دو روش كتابخانه­اي و ميداني كوشيده به اين پرسش اساسي پاسخ دهد كه آسيب­هاي اخلاقي موجود در عرصۀ تبليغ دين كدام‌اند، بر چند گونه­اند و علل و زمينه­ هاي پيدايش آن‌ها چيست. اهم يافته­ هاي پژوهش عبارتند از: اوّلاً، آسيب­هاي اخلاقي موجود در عرصۀ تبليغ دين به دو گونۀ اصليِ فردي و سازماني تقسيم مي‌شوند؛ ثانياً، ضعف اعتقادات ديني خود مبلّغان، كم­برخورداري از انگيزه ­هاي عالي و ورود به عرصۀ تبليغ قبل از كسب آمادگي­هاي لازم، از مهم­ترين علل و زمينه ­هاي بروز آسيب­هاي اخلاقي فردي در عرصۀ تبليغ دين هستند و ثالثاً، مهم­ترين علل و زمينه ­هاي بروز آسيب­هاي اخلاقي سازماني عبارتند از: نبودن تشكيلات مديريتي قوي و كارآمد در رأس سازمان­هاي تبليغي ديني، فقدان منشورهاي اخلاقي سازماني، برخورد سطحي و شعاري با اخلاق سازماني و بي‌توجهي به آموزش و ترويج اخلاق در سازمان و نهادينه ­نشدن اخلاق در فرهنگ سازماني.