31346

دانشگاه شهيد بهشتي دانشكده ادبيات و علوم انساني

فوق ليسانس

0

1371

علوم انساني

جنبش بابك مهمترين جنبش آغاز سده سوم /نهم در ايران به شمار مي رود. عباسيان خراسان را محل آشوب مي دانستند و بيشترين نيرو را در آنجا مستقر كرده بودند. آنان حكام آنجا را از ميان با اعتمادترين كارگزاران انتخاب گماشته مي كردند و در اواخر سده دوم /اوايل سده نهم ، خاندان ايراني طاهريان را بر آنجا گماشته بودند. اما جنبش بابك در محلي رخ داد كه سابقه خيزش گسترده اي نداشت . آذربايجان به مركز خلاف بسيار نزديك بود و بدين جهت لشگر كشي هاي بسيار عليه جنبش انجام شد. اما برخلاف انتظار، جنبش حدود بيست و سه سال دوام آورد. حمايت وسيع مردمان ، سختي راه ، اختلافات نيروهاي اعزامي با يكديگر و سست رايي آنان از عوامل عمده ديرپايي جنبش بود. هدف بابك برپايي حكومتي مستقل از خلافت و ايجاد عملي خواسته هاي مخالفان اين رسمي بود اگر چنين عملي تحقق مي يافت ، خلاف ت با مشكلي اساسي از داخل قلمرو روبرو مي شد. همانند مشكل اساسي و بنياني اي كه فاطميان مصر از بيرون قلمرو بر ايشان ايجاد كرده بودند. در عين حال بابك در مقابل خلافت پيوسته در حالت تدافعي قرار داشت .

1

فارسي