از «قفا نبك» تا «بوي جوي موليان» بررسي شيوه شاعري «امروالقيس» پدر شعر عربي و «رودكي سمرقندي» پدر شعر فارسي

امروالقيس پدر شعر عربي و رودكي پدر شعر فارسي از بزرگ‌ترين و معروف‌ترين شاعراني هستند كه پيشواي ساير سرايندگان از روزگار خود تا به امروز به شمار مي‌روند. گرچه ميان روزگار و محيط هر دو شاعر فرق زيادي است، اما ويژگي‌هاي مشترك بسياري در آثار آنان يافت مي‌شود. به‌كارگيري تشبيه ازجمله تشبيه حسي، وصف عناصر طبيعت، پيشگامي در نوآوري، و تغزل، از مهم‌ترين ويژگي‌هاي مشترك در شعر امروالقيس و رودكي است. از وجوه افتراق اين دو شاعر، مي‌توان به موضوع عشق اشاره كرد. امروالقيس، ماجراهاي عاشقانه خود را به دور از حيا و حرمت وارد شعرش مي‌كند، درحالي‌كه در تغزل‌هاي رودكي، معشوق داراي هويتي طبيعي و منزلتي واقعي است. اين مقاله از منظر ادبيات تطبيقي به بررسي اسلوب و شيوه شاعري اين دو شاعر مي‌پردازد تا پرده از وجوه اشتراك و احياناً افتراق اشعار آن دو بردارد.