سه نماد از شهيدان فلسطيني در شعر عمر ابوريشه از سال 1948م. تا 1967م.

با شكست فلسطين در سال 1948م. ادبيات مقاومت اين سرزمين وارد مرحله جديدي شد. عمر ابوريشه (1908-1990م)، شاعر مقاومت سوريه، ازجمله شاعراني است كه حجم زيادي از شعر خود را در دفاع از فلسطين سروده و توجه ويژه‌اي به شهيد و شهادت داشته‌است. اين پژوهش با هدف بررسي ويژگي‌هاي شهيدان فلسطيني در شعر ابوريشه و نمادپردازي شاعر از شهيدان فلسطين با توجه به دو برهه زماني حساس از وضعيت كشور فلسطين يعني سال 1948م و 1967م انجام شده‌است و با روش توصيفي ـ تحليلي دريافته مي‌شود كه در شعر ابوريشه شهيدان به خصال نيك انساني ازجمله حقير شمردن دنيا، حافظ مجد و عظمت وطن، ايثارگر و فداكار، روشن‌ضمير، آگاه به مسايل روزگار، و... آراسته‌اند. ابوريشه اين مفاهيم را بنا به مقتضيات زمانه و حوادث آن در سه نماد متفاوت از شهيدان ارايه مي‌كند: يكم: شهيد نماد جوان فلسطيني است كه در راه برافراشته نگه‌داشتن پرچم استقلال فلسطين به شهادت مي‌رسد؛ دوم: شهيد نماد رهبر و پيشواي جامعه است كه دوشادوش مردم فلسطين با دشمن مي‌جنگد و به شهادت مي‌رسد؛ سوم: شهيد نماد هر فلسطيني است كه هرگز از قدرت دشمن نمي‌هراسد و شيفته دلسوزي، ترحم، مهر و محبت ظاهري و... او نمي‌شود و با وي مقابله مي‌كند تا به شهادت مي‌رسد.