بررسي نقش معرفتشناسي علوم انساني با تأكيد بر برنامه ي درسي اسلامي

در عرصه علوم انسانی، علم و ایدئولوژی تأثیر متقابلی بر یكدیگر دارند. بسیاری از پژوهش های علمی انجام شده درباره ی مسائل اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و روانشناختی، دیدگاه ها و موضع گیری ها فلسفی و ایدئولوژیك خود را در همان چارچوب ماتریالیستی و ایده آلیستی بازتاب می دهند. لذا این دو پارادایم فكری به ابزار تحلیلی علوم انسانی تبدیل شده اند كه اصلاً جامع نگر و جهان شمول نیستند. بسیاری از جوامع از جمله جوامع اسلامی و بالاخص جامعه ی ایرانی دارای اوضاع و احوال و شرایط تاریخی، اجتماعی، فرهنگی و روانی مختص به خود هستند و از این رو می توان طرح ایجاد هویت مستقل علوم انسانی بومی را مطرح كرد. در معرفت شناسی اسلامی توجه به غایت وجود انسان و هستی در همه ی ابعاد وجود انسانی از جمله رفتارهای اجتماعی وی قابل لحاظ است و غایت نگری در تنظیم حركت از مبداً به سوی مقصد تأثیر اساسی دارد. در همین موضوع علم جویی و حقیقت خواهی بشری نیز استثناء نمیباشد. در این مطالعه برای تبیین جایگاه علوم انسانی به مطالعه تطبیقی برنامه ی درسی تعلیم و تربیت در فلسفه غرب به مكاتب ایدئالیسم، رئالیسم، طبیعتگرایی، اگزیستانسیالیسم فلسفه ی تحلیلی و پست مدرنیسم پرداخته شده است. همچنین پس از مطرح نمودن برنامه ی درسی تعلیم و تربیت در هر مكتب به مقایسه آن با برنامه درسی تعلیم و تربیت در فلسفه اسلامی و بیان نقاط اشتراك و افتراق پرداخته و نهایتاً نتایج بدست آمده بیان گردیده اند.