بررسي و تحليل تكنيك هاي پردازش تصاوير ماهواره اي در شناسايي عوارض باستان شناسي

تكنیك های پردازش تصاویر ماهواره ای از جمله روش های ژئوباستان شناسی هستند كه در دهه های اخیر با تشخیص و بررسی محتوای رسوبی و چینه نگاری لایه ها و مواد باستان شناسی، توانسته اند درك كاملی از پیشینه های باستانی به دست دهند . مطالعات دورسنجی در متن روش های ژئوباستان شناسی عمدتا با كاوش های باستانی به جهت این كه بیشتر مكان های پیش از تاریخ در غارها و پناهگاه های صخره ای واقع شده اند ، پیوند یافته اند . تمایل به حفظ و نگهداری میراث فرهنگی، بخصوص محوطه های باستانی ، اخیرا كاوش های باستانی را به سمت دورسنجی سوق داده است . دورسنجی به نوعی یك ابزار نظارتی چند زمانه برای محوطه های باستانی است كه تكامل در طول زمان را با مطالعه ی پارامترها حائز اهمیت زیست محیطی و مرتبط با دوران پیدایش انسان بررسی می كند . بر پایه ی تكنیك های دورسنجی داده های حاصل از عكس های هوائی و ماهواره های چند طیفی برای اهداف كارتوگرافیك جمع آوری شده می توان در بازه ی زمانی كوتاه به اطلاعات متفاوتی از چشم انداز، مورفولوژی ، پوشش گیاهی و نقشه های تماتیك یك محوطه ی باستانی دست يابيم .