بررسي ابعاد امنيت زيست محيطي در كشاورزي

امنيت زيست محيطي، اصطلاحي است كه توسط دانشمندان و عملگرايان براي اثبات پيوستگي ميان شرايط زيست محيطي و تهديدات امنيتي به كار مي رود. هدف پژوهش حاضر كه به صورت مروري و كتابخانه اي تدوين گرديده، بررسي ابعاد امنيت زيست محيطي در كشاورزي مي باشد. يافته ها نشان دهنده آن است كه ابعاد امنيت زيست محيطي در كشاورزي مديريت منابع آب و دستيابي به امنيت آبي، امنيت غذايي، حفاظت از تنوع زيستي، حفاظت از منابع خاك، برابري در توزيع منابع، گسترش كشاورزي دقيق و ارگانيك و افزايش سرمايه گذاري در بخش كشاورزي مي باشد. براي دستيابي به امنيت زيست محيطي در سطح كلان، گام اول اصلاح تئوري حاكم بر كشاورزي است و در اين راستا ترويج كشاورزي نيز بايستي رهيافت حاكم بر خود را تغيير داده و به سمت به كارگيري رهيافت هاي پايدارتر گام بردارد.