بررسي نقش شاخص هاي آسايش حرارتي ساختمان ( اوانز، ماهاني، امبروتروميك، اولگي) در معماري شهر رشت

در اين پژوهش به برر سي تاثير اقليم و آب و هواي شهر ر شت در معماري اين شهر پرداخته شده است .يكي از كاربردهاي اقليم ش نا سي در قلمرو معماري ا ست. شهر و اقليم نيز دو سي ستم انسان ساخت و طبيعي ه ستند. براي تعيين ساختارهاي معماري هر منطقه و بالا بردن آسايش ساكنان آن، ويژگيهاي آب و هوايي محلي بايستي مورد توجه و مطالعه قرار گيرند. بدانسان مانند يك سامانه ترموديناميك مي با شد كه در محدوده دما 37 درجه سانتي گراد بهترين كارايي را از خود ن شان مي دهد. سيستم تنظيم حرارتي بدن به صورت خودكار اين م هم را انجام مي دهد.با اين حال تغييرات شبانه روزي و ف صلي دماي محيط ، سلامتي و اسايش انسان را تحت تاثير قرار داده است و موجب شده است مطالعات گسترده اي در ارتباط با چگونگي پاسخ بدانسان سبت به دما محيط انجام گيرد. اين مطالعات منجر به ابداع شاخص هاي دمايي گرديد. آب و هوا شنا سان و معماران با مشاوره و همكاري يكديگر ميتوانند تدابيري بيانديشند تا مشكلاتي را كه در اثر بارندگي زياد و رطوبت بيشااتر در مناط مرطوب حاصام ميشاود، به حداقم برساانند. با آگاهي از مسائلي چون عوامم اقليمي شاهر رشات، جهت گيري سااختمانها، شناخت از م صاحم ساختماني منا سب، انتخاب ابعاد پنجر هها، تعيين و شيب بامها شايد بتوان تدابيري اندي شيد تا ساكنان احساس راحتي و آسايش بيشتر كنند و با مصرف كمترين گرمايش مكانيكي، حرارت مورد نياز مسكن خود را نيز تأمين نمايند.