بررسي پايداري در دو مدل غيرخطي از پديدة Shimmy

به ارتعاشات عرضي چرخ shimmy اطلاق ميگردد. اين ارتعاشات در هواپيما به دليل سرعت بالا و شدت ضربه، بسيار تأثيرگذار هستند. اين پديده از نوع ارتعاشات خودبرانگيخته است كه براي تحليل آن تاكنون مد لهاي خطي و غيرخطي گوناگوني ارائه گرديد هاند. ب هدليل تأثير عوامل غيرخطي مانند رفتار تاير و ميراكننده هاي غيرخطي، مدل هاي غيرخطي نتايج دقيق تري در تحليل ها ارائه ميدهند. در اين پژوهش براي بررسي اين پديده، دو مدل غيرخطي از ارابة فرود، با يك رديف و دو رديف چرخ ارائه گرديده اند. معادلات اين مدل ها ابتدا با معيار روث هورويتس خطي سازي شده، و پايداري در آنها مورد بررسي قرار گرفته است. سپس با تعيين مرزهاي پايداري، اثر پارامترها در مرزها بررسي و دو مدل با يكديگر مقايسه شده اند. در نهايت نيز با حل عددي معادلة غيرخطي دو مدل، صحت و دقت نتايج خطي سازي بررسي و تأييد گرديده اند. نتايج نشان ميدهند كه مدل يكرديفه، محدودة ناپايداري كمتري دارد، اما در طول هاي بالا براي بازوي چرخ (بيشتر از 0/2 متر) در مدل دورديفه منطقة امن پايداري وجود دارد.