بررسي اثرات تركيب آميزه بر رفتار تورمي محصول حاصل از ولكانش قطعه لاستيكي

آزمون تورم روشي ساده براي تعيين نوع و دانسيته اتصالات عرضي است. اين رويكرد متداول ترين و مفيدترين روش مي باشد. توصيف پليمر متورم معمولاً توسط معادله فلوري-رنر است. براي نشان دادن اثر نوع پركننده و الاستومر بر نوع و دانسيته اتصال عرضي، تعدادي آميزه با فرمولاسيون هاي مختلف پخت شدند و آزمون تورم بر روي لاستيك پخت شده انجام گرفت. نتايج نشان مي دهد الاستومر هاي كلروبيوتيل و RBR ، باعث افزايش دانسيته اتصالات عرضي مي شوند، همچنين افزايش ميزان پركننده، دانسيته اتصالات عرضي را كاهش مي دهد.