طراحي شهرك مسكوني با رويكرد ايجاد حس امنيت و نشاط بين ساكنين با توجه به الگوهاي موفق دركلانشهر اهواز

احساس امنيت به عنوان يكي از عوامل تعيين كننده سطح كيفيت زندگي در محلات و بافت‌هاي مسكوني مطرح است در اين تحقيق به بررسي رابطه امنيت (امري عيني) و احساس امنيت (امر ذهني) از طريق طراحي معماري پرداخته مي‌شود. بر اين اساس به بررسي عوامل تاثيرگذار بر امنيت و ايجاد حس امنيت پرداخته مي‌شود. نتايج حاصله حاكي از ناكارآمد بودن رشد شهري بر اساس تقسيمات شطرنجي خيابان‌ها و نوع چيدمان همسايگي‌ها در ايجاد حس امنيت و نشاط در بين ساكنين است.نتايج حاصله از اين تحقيق حاكي از آن است كه ايجاد حس امنيت و نشاط از طريق غير مستقيم و با بهره‌گيري از سياست‌هاي پيشگيرانه تلفيقي كالبدي - معماري و روابط اجتماعي – فرهنگي از قبيل (مساله اشراف ديد، افزايش قابليت رويت پذيري بصري، برقراري تناسب ميان تراكم جمعيت و مجموعه‌هاي مسكوني، ايجاد كاربري‌هاي متنوع و متجانس و غيره تحقق پذير خواهد بود) بر اين اساس اين پايان‌نامه به بررسي نقش و جايگاه امنيت در طراحي شهرك مسكوني مي‌پردازد. روش تحقيق توصيفي تحليلي مي‌باشد و از منابع كتابخانه‌اي و اسنادي ميداني براي انجام تحقيق استفاده شده است.