شماره ركورد كنفرانس
3836
عنوان مقاله
پديدارشناسي عشق در انديشهي مولوي و فرخي
پديدآورندگان
پاكمهر نيره Nayerepakmehr@gmail.com دانشآموختهي زبان و ادبيات فارسي، دانشگاه بيرجند , بهنامفر دكتر محمد mbehnamfar@birjand.ac.ir استاد دانشگاه بيرجند , رحيمي دكتر سيد مهدي smahdirahimi@birjand.ac.ir دانشيار دانشگاه بيرجند
تعداد صفحه
15
كليدواژه
پديدارشناسي , عشق , مولوي , فرخي
سال انتشار
1396
عنوان كنفرانس
نهمين همايش ملي پژوهش هاي زبان و ادبيات فارسي
زبان مدرك
فارسي
چكيده فارسي
در تاريخ ادبيات فارسي، پديدهي عشق با رويكردهاي گوناگوني مورد التفات شاعران و نويسندگان واقع شده است؛ بنابراين ميتوان گفت كه «عشق» در آثار شاعران و نويسندگان متفاوت ادب فارسي، پديداري در راستاي جهانبيني آنها داشته است و درواقع با قرارگرفتن در زاويهي نگاه هر شاعر و نويسندهي فارسي، پديدهي عشق و ساير ملزومات آن در راستاي ديدگاه همان شاعر و نويسنده مورد ارزيابي قرار گرفته است. نمونهاي از اين رويكردهاي دوگانه به عشق در نگرش دو شاعر فارسي، «مولوي» و «فرخي»، نمود يافته است. از اين رو نگارندگان اين مقاله بر آنند تا با بررسي شواهدي از آثار هر يك از اين دو شاعر، دوگانگي رويكرد آنها به «عشق» را بررسي كند و جهانبينيهاي مطابق با حوزهي فكري هر يك از اين دو شاعر دربارهي اين پديده را تحليل نمايند. اين مقاله با روش توصيفي تحليلي بهپيش رفته، در روند آن، اين نتيجه حاصل شده است كه عشق، بهعنوان متعلق شناخت فرخي و مولوي متناسب با گفتمان اجتماعي عصر هر يك از اين دو شاعر نمود يافته است.
كشور
ايران
لينک به اين مدرک