پهنه‌بندي شاخص‌هاي كمي - كيفي هيدرولوژيكي(مطالعه موردي: استان كرمانشاه )

يكي از مهمترين مشكلاتي كه بشر به خصوص در سال هاي اخير با آن مواجه شده است ، بحران آب و وقوع خشكسالي است و به همين دليل بررسي وضعيت خشكسالي در مديريت بهينۀ منابع آب اهميت دارد. هدف از اين تحقيق، مطالعه و بررسي شدت، تداوم و فراواني خشكسالي هاي هيدرولوژيكي و بررسي كيفيت آب رودخانه هاي استان كرمانشاه مي باشد. براي اين منظور از آمار 15 ايستگاه هيدرومتري در حوضه و سه شاخص كمي شامل خشكسالي جريان‌هاي رودخانه‌اي (SDI)، شاخص رواناب استاندارد(SRI) و شاخص حد آستانه (SI ) براي ارزيابي خشكسالي سال‌هاي 1390-1380 و چهار شاخص كيفي EC ،TDS، سولفات و كلر استفاده‌شد. اين آمار براي سالهاي 87،86 و88 بررسي شده و پهنه‌بندي به روش IDW در محيط GIS انجام شده‌است. بررسي شاخص هاي كمي نشان داد در سالهاي90و89،88،87،1386 شاخص هاي SRI,SDIو SIبه مقدارهاي منفي رسيده لست و اين نشان دهنده ي وقوع خشكسالي در استان كرمانشاه است. شاخص‌هاي كيفيEC وTDS نشان داد كه آب اكثر رودخانه‌هاي استان در محدوده مطلوب قرار گرفته‌است تنها در قسمت شرق استان در ايستگاه پل جاده آب دچار كمي شوري است و قسمت‌هاي مرزي ،شمال ، جنوب و مركز مشكلي از نظر كيفيت آب ندارند. ازنظر سولفات و كلر نيزآب تمام ايستگاه ها براي شرب در محدوده ي نامناسب و قسمت جنوب شرقي استان ازنظر شرب در وضعيت بدي قرار دارد