اثر كم­آبياري كنترل شده و آبياري زيرسطحي بر عملكرد كمي و كيفي پرتقال

امروزه استفاده از سيستم آبياري قطره­اي به عنوان راه حلي براي مقابله با كمبود آب در اكثر گياهان باغي ايران به اجرا درآمده است، اما در جهت كاربرد كم­آبياري و آبياري زيرسطحي مطالعه چنداني صورت نگرفته است. با توجه به تابش شديد آفتاب و بالا بودن تبخير سطحي در بسياري از مناطق ايران، آبياري زيرسطحي مي­تواند با كاهش تبخير سبب صرفه­جويي در مصرف آب و افزايش كارايي مصرف آب گردد. از طرفي با اعمال كم آبياري كنترل شده(عدم اعمال كم­آبياري در مراحل حساس رشد گياه) مي­توان بدون كاهش عملكرد و حتي با افزايش كيفيت در مصرف آب صرفه­جويي كرد. جهت بررسي تاثير كم­آبياري و آبياري زيرسطحي بر عملكرد كمي و كيفي مركبات آزمايشي بر اساس طرح بلوك­هاي كامل تصادفي در قالب فاكتوريل با سه تكرار در ايستگاه تحقيقاتي مركز تحقيقات و آموزش كشاورزي و منابع طبيعي جنوب استان كرمان طي سال­هاي 94 تا 96 اجرا گرديد. در اين تحقيق دو فاكتور كم­آبياري كنترل شده و روش آبياري مورد ارزيابي قرار گرفت. صفات كمي و كيفي ميوه، عملكرد، كارايي مصرف آب و صرفه­جويي در مصرف آب در طول دوره رشد اندازه­گيري شد. نتايج نشان داد كم آبياري 80 درصد نياز آبي سبب 17 درصد صرفه­جويي در مصرف آب بدون كاهش عملكرد مي­شود. نتايج نشان داد آبياري زيرسطحي ضمن 10 درصد صرفه­جويي در مصرف آب سبب افزايش ابعاد ميوه و كارايي مصرف آب نسبت به آبياري قطره­اي سطحي مي­شود. از ميان دو نوع آبياري زيرسطحي، آبياري زيرسطحي عمقي بصورت معني­داري سبب افزايش طول و وزن ميوه نسبت به آبياري قطره­اي زيرسطحي گرديد