اثر هم­زمان تنش­هاي آبي و شوري بر رشد، عملكرد و كارايي مصرف آب گياه گوجه­فرنگي در شرايط گلخانه­اي

يكي از اهداف مهم توسعه گلخانه­ها در كشور ارتقاء بهره­وري توليد و بالا بردن كارايي مصرف آب است. گوجه­فرنگي يكي از منابع سرشار از مواد معدني، ويتامين­ها و تركيبات آنتي اكسيداني بوده و از مهم­ترين محصولات زراعي جهان در ارتباط با سلامت و تغذيه انسان به­شمار مي­آيد. در اين تحقيق به­منظور بررسي تأثير هم­زمان شوري و خشكي بر رشد، عملكرد و كارايي مصرف آب گياه گوجه­فرنگي آزمايشي در قالب طرح كاملاً تصادفي با چهار تكرار اجرا شد. تيمارهاي اعمال شده شامل چهار سطح شوري (5/1، 5/2، 4و 7 دسي­زيمنس بر متر) و سه سطح تخليه رطوبتي (50، 60و 70 درصد ظرفيت زراعي) بود. نتايج نشان داد كه عملكرد در كل تيمارها، در سطوح مختلف آبياري با يك­ديگر اختلاف معني­دار نداشتند هرچند با كاهش سطح آبياري مقدار عملكرد كل بوته­ها كاهش يافت. همچنين كم­ترين كارايي مصرف آب مربوط به تيمار I3S3 با حدود 4/5 گرم بر ليتر و بيش­ترين مقدار آن مربوط به تيمار I2S2با حدود 14 گرم بر ليتر بدست آمد. در اين آزمايش همچنين برخي از ويژگي­هاي كمي ريشه گياه گوجه­فرنگي مورد ارزيابي قرار گرفت نتايج نشان داد مقدار وزن تر ميوه، وزن تر اندام هوايي، وزن تر ريشه، وزن خشك ريشه، قطر ريشه، حجم ريشه، طول ريشه، تعداد ميوه و تعداد گل با افزايش شوري و كاهش ميزان آبياري كاهش مي­يابند