نقش ترويج و آموزش كشاورزي در مديريت بهينه آب

آب به دليل اثري كه بر روي كاركردهاي بوم زيستي ، برنامه‌هاي توسعه اقتصادي - اجتماعي ، ارزش‌هاي فرهنگي ، مذهبي و زيبايي شناسي دارد و همچنين مقدار ثابتي كه در كره‌ي زمين داراست، داراي اهميت و ارزش زيادي است. اين در حالي است كه قرار گرفتن ايران در جنوب‌غربي قاره آسيا و در قلمرو كمربند بياباني نيم‌كره شمالي، سبب گرديده بخش گسترده‌اي ازكشور تحت تأثير اقليم خشك و نيمه‌خشك قرار گيرد و با كمبود اين منبع با ارزش رو به ‌رو باشد. علاوه بر اين تحقق توسعه پايدار در كشورها، منابع مناسبي از آب را طلب مي كند كه نبود آن توسعه را با محدوديت مواجه مي سازد. بر همين اساس در اين تحقيق به بررسي نقش ترويج و آموزش كشاورزي در مديريت بهينه آب پرداخته شده است. پژوهش حاضر به روش مروري و با بهره گيري از مطالعات پيشين در جهت بيان نقش ترويج و آموزش كشاورزي در راستاي مديريت بهينه آب انجام گرفت. در اين راستا، براي گردآوري از روش اسنادي و مرور پژوهش هاي پيشين بهره گرفته شد. نتايج حاصل حاكي از آن است كه با توجه به افزايش تقاضاي آب در بخش كشاورزي، مي بايد مديريت بهينه مصرف آب به صورت جامع و يكپارچه در راستاي امنيت غذايي و كاهش بحران كمبود آب، صورت گيرد. از اين رو فعاليت هاي ترويجي براي جلب مشاركت كشاورزان در تشكل هاي آب‌بران مي تواند يك راهبرد اساسي در مديريت بهينه آب در‌كشاورزي باشد