چارچوب اصول و قواعد نظام فقهي تعليم و تربيت جهت معنادهي به زندگي

هندسه معرفتي فقه شيعه جهت بروز افعال حجيت دار مكلف، براي معنا بخشي به زندگي تنظيم شده است. از اين رو در همه گزاره ها فقهي، اصول و قواعد لازم و كافي براي تعليم و تربيت صحيح و توحيدي در نظر گرفته شده است. در اين مجال به بررسي معنا داري زندگي منطبق بر اصول تعليم و تربيت با رويكرد فقهي پرداخته شده است. مقاله حاضر با روش توصيفي- تحليلي بعد از مفهوم شناسي نظام فقهي و تبيين معناي زندگي از منظر فقه شيعه، به تبيين قواعد مهم تربيتي برگرفته از فقه شيعه مانند: اصل تخيير، اصل اباحه، قاعده يد، اصل حليت، قاعده فراغ، اصل استصحاب، اصل معاد باوري، اصل مهدي باوري جهت معنا بخشي هب زندگي پرداخته است.