دشواري‌هاي آموزش‌هاي ديني

سيستم تعليم و تربيت رسمي – عمومي پيوسته تلاشهاي فراواني را در زمينه ‏تقويت توانمندي دانش آموزان ايراني در زمينه بسترسازي مناسب در جهت كسب دانش و مهارتهاي دنياي امروز فراهم مي‌نمايد. انتظار متوليان امر آموزش و اولياء دانش آموزان آن است كه حاصل اين زحمات منجر به تربيت نسلي سالم و متعهد گردد. ‏از آنجا كه كشورما در شرايط گذار از سنت به مدرنيته قرار گرفته در بسياري از عرصه‌ها از جمله آموزش، افقهاي انتظار به ‏درستي نبيين نشده‌است. بنابراين متوليان امر آموزش در جهت تحقق اهداف مطلوب كوششهايي را مبذول مي‌دارند كه گاه ‏برآيندآنها نيز به تأمين رضايت اقشار اجتماعي و جامعه هدف منجر نمي‌شود. در چنين مواردي بايد با آسيب ‏شناسي وضع موجود به تبيين نقاط كور و تنوير علل ناكاميها پرداخته و به اين ترتيب در جهت رفع موانع موجود قدم بردارند . ‏پژوهش حاضربمنظور تأمين اين هدف نگاشته شده تا دشواريهاي ويژه اي كه در امر تعليم و تربيت ديني در مقايسه با ساير ‏دروس وجود دارد مورد بررسي قرار دهد. در اين پژوهش به لحاظ نحوه‌ي گرد آوري داده ها، از روش «كتابخانه اي» استفاده شده‌است. دراين پژوهش به بررسي و تبيين ‏دشواريهاي تعليم و تربيت متناسب با انتظارات اولياء ديني پرداخته شده است. در ‏حقيقت هدف آن است كه نشان دهد چه عواملي منجر به برآورده نشدن انتظارات واقعي از آموزشهاي ديني در ‏مدارس مي‌شود. در اين نوشتار عوامل ياد شده با عناوين: تفاوتهاي روشي، توجه به عنصرمعلم، محتواي آموزشي، محيط ‏فراگيري و فضا و بستر تعاليم ديني مورد بررسي قرار گرفته اند.