بررسي برجسته سازي زبان در اشعار پايداري قيصر امين پور بر اساس نظريۀ فرماليسم

تا پيش از فرماليست‌هاي روسي، بيشتر پژوهش‌هاي ادبي بر اساس رويكردهاي تاريخي و زندگي‌نامه‌اي انجام مي‌گرفت. فرماليست‌هاي روسي در پژوهش‌هاي خود بيش از هرچيز بر مسألۀ زبان تكيه مي‌كردند. آنان بر اين باورند كه زبان روزمره، خودكار شده‌ و ذهن انسان در برخورد با آن به عادت‌زدگي دچار شده‌است. اثر ادبي با برجسته‌سازي زبان روزمره از ذهن مخاطب آشنايي زدايي مي‌كند. شعر قيصر امين‌پور از نخستين نمونه‌هاي موفّق در عرصۀ شعر پايداري پس از انقلاب اسلامي است. سروده‌هاي او در دو مجموعۀ «تنفّس صبح» و «آينه‌هاي ناگهان» در دو مقطع زماني حين جنگ و پس از جنگ سروده شده‌است. بررسي برجسته‌سازي ادبي در سروده‌هاي قيصر امين‌پور با موضوع دفاع مقدّس حاكي از آن است كه هنجارگريزي معنايي در سروده‌هاي پس از جنگ او نقش پررنگ‌تري دارد. از آنجايي كه مخاطب شاعر در دوران دفاع مقدّس نياز به ارتباط سريع با شعر دارد، هنجارگريزي معنايي نقش كمرنگي در برجسته‌سازي ادبي اشعار امين‌پور دارد. هنجارگريزي گويشي، زماني و قاعده‌افزايي از عوامل ديگر براي برجسته‌سازي در سروده‌هاي قيصر امين‌پور به شمار مي‌رود.