بررسي زمان روايي در رمان منِ او بر اساس نظريه ژرار ژنت

روايت شناسي يكي از شاخه هاي جديد نقد ادبي است كه در آن آثار روايي از زاويه هاي مختلف ادبي بررسي و تحليل مي گردد. يكي از مباحث جديد در اين حوزه كه مورد توجه نظريه پردازان قرار گرفته است؛ مسأله زمان در روايت است. در اين ميان ژرار ژنت، نظريه پرداز فرانسوي در تكامل نظريه زمان روايي نقش مهم و قابل توجهي دارد. ژنت براي مقوله زمان اهميت زيادي قائل است. وي زمان روايي را در سه بخش نظم، تداوم و بسامد تقسيم مي كند. در اين پژوهش ساختار زمان روايي در رمان منِ او رضا اميرخاني براساس نظريه ژنت بررسي مي شود. براساس تحليل هاي انجام شده مشخص گرديد كه سير خطي و يكنواختي زمان در برخي از فصل هاي اين رمان تغيير مي يابد و با شكست زمان در بخش هاي مختلف، زمان پريشي گذشته نگر و آينده نگر به وجود مي آيد؛ هم چنين تداوم بيان رويدادها در متن يكسان نيست و براي بيان رويدادها از هرسه شكل بسامد در روايت استفاده شده است.