تهويه طبيعي يك اتاقك به وسيله دودكش خورشيدي و كانال سرمايش تبخيري

سيستم تهويه طبيعي يكي از مهمترين استراتژي‌هاي طراحي پايدار ساختمان‌ها است كه براي قرن‌ها به خاطر مزاياي آن نسبت به سيستم-هاي تهويه مكانيكي از جمله نياز انرژي كمتر، مسائل اقتصادي و فوايد زيست محيطي مورد استقبال روزافزون قرار گرفته است. در اين مقاله سعي بر بررسي تهويه مطبوع طبيعي با به كارگيري سيستم تركيبي دودكش خورشيدي و كانال سرمايش تبخيري بوده است. در اين راستا نمونه اي آزمايشگاهي ساخته شده و مقدار دما در نقاط مختلف سيستم مورد بررسي قرارگرفته است. نتايج بدست آمده نشان مي دهد كه سيستم مذكور را به طور ميانگين دماي هواي خارج را حدودا 4 الي 6 درجه سانتي گراد كاهش خواهد داد، كه اين خود سبب كاهش مصرف انرژي در ساختمان خواهد شد. شبيه سازي در اين پروژه به بررسي تجربي مشخصه‌هاي ابعادي دريچه خروجي و ورودي اتاقك، فاصله دو وجه دودكش خورشيدي، به منظور افزايش راندمان تهويه مطبوع و جريان هواي داخل اتاقك صورت گرفته است.