مشكلات مسدودسازي واژگاني در فهم و تصحيح متون كهن

در متون كهن گاهي به عبارت يا كلمه‌اي بر مي‌خوريم كه با مراجعه به فرهنگ‌هاي لغت، امكان دريافت معناي مناسب براي آن وجود ندارد همچنين گاهي مصححان متون كهن در خواندن متن و ارائۀ صورت مناسبي از يك واژه درمي‌مانند مصححان در اين موارد به ناگزير به تصحيح قياسي روي مي آورند. استفاده از روش تصحيح قياسي محدود به دانش هاي بلاغي، دستور، عروض و نظاير آنها است. در اين موارد، مي توانيم به كمك اطلاعاتي از زبان‌ها و گويش‌ها و آداب و رسوم و نام ابزارهاي محلي يا مسائل محلي به حلّ اين معضلات بپردازيم. در اين مقاله، استفاده از دانش هاي زباني و گويش هاي محلي همچنين تجربيات زندگي تودة مردم به عنوان يك منبع مهم در تصحيح قياسي معرفي شده است كه در موارد مسدودسازي واژگاني كارآمد است. با استفاده از سه واژة جفت، كمال و دوردور در سه حوزة مختلف، مسدودسازي واژگاني را در غزليات شمس و مثنوي مولوي نشان داده ايم.