بررسي شرايط سياسي عصر امام هادي(ع) و تاثير آن در توسعه و گسترش انديشه هاي امام

دوران امامت امام هادي (ع)، با تحولات مهم سياسي و نفوذ تركان در دستگاه خلافت توام بود . اين هرج و مرج گرايي دولتمردان مصادف با برخوردهاي اعتقادي، مناقشه¬هاي علمي و قيام هاي مختلف بود. شايد وجود اين تنوع سياسي و اجتماعي سبب تمايز دوران امامت ايشان با دوره هاي قبل شده است . بررسي فضاي پيچيده اين دوران تبيين دلايل توسعه انديشه هاي امام و رشد تشيع را نمايان خواهد ساخت . هدف اصلي اين تحقيق ؛ شناسايي شرايط سياسي ، فرهنگي و علمي در زمان امام هادي (ع) براي درك بهتر نوع تقابل و تعامل امام مي باشد . شناسايي سيره و روش آن حضرت در جهت دهي به مباحث فكري و عقيدتي آن دوره مهمترين نشانه از تلاشهاي امام براي گسترش انديشه هاي شيعي است. فهم دقيق شرايط سياسي و اجتماعي آن عهد، تنگناها و مشكلات فراروي شيعيان را روشن خواهد ساخت. در تحليل بسياري از رويدادها و جريان هاي اجتماعي آن روزگار با توجه به تعارض سياست مامون و متوكل در برخورد با شيعيان عملكرد امام هادي (ع) و نقش موثر ايشان بيشتر نمايان مي گردد . در پاسخ به سوال اصلي تحقيق در باب وضعيت شرايط سياسي آن عصر، درك روشني از نقش كارآمد امام در رشد انديشه تشيع و سازمان وكالت را مي توان بر مبناي توصيف و تحليل داده ها در يك روش تحقيق تاريخي به دست آورد .