بررسي رابطه بين سرمايه اجتماعي و آگاهي اجتماعي كشاورزان خرده پا با ميزان مشاركت اجتماعي آنان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه ميان آگاهي اجتماعي و سرمايه اجتماعي با ميزان مشاركت اجتماعي كشاورزان خرده پا در فعاليتهاي اجتماعي است. اين تحقيق به روش پيمايشي انجام شده و جامعه آماري مورد بررسي شامل كشاورزان خرده پاي روستاهاي بالاي 20 خانوار شهرستان كرمانشاه است. از اين جامعه آماري تعداد 300 نفر از كشاورزان خردهپا (داراي اراضي زراعي كمتر از 5 هكتار) ساكن در 19 روستا به عنوان نمونه با روش نمونه گيري طبقه اي متناسب (انتخاب روستا ) و نمونه گيري سيستماتيك (انتخاب كشاورزان خردهپا) انتخاب شدند. براي تعيين حجم نمونه در انتخاب روستاها، از دو فرمول تعيين حجم نمونه در نمونهگيري براي نسبتها و نمونهگيري تصادفي طبقه بندي شده، با تكيه بر آثار صاحبنظران علم آمار: شيفر، هال، وات، عميدي، و همچنين تحقيقات پيشين، استفاده شده است و حجم نمونه در بين كشاورزان خردهپا نيز با استفاده از فرمول كوكران تعيين گرديد ابزار پژوهش دو پرسشنامه ساختارمند حاوي سوالات باز و بسته بود كه روايي و اعتبار آنها تاييد گرديد. براي تجزيه وتحليل دادهها از آمار توصيفي و آمار استنباطي(همبستگي رتبهاي اسپيرمن، ضريب هماهنگي تااوكندال) استفاده شد .براي اندازه - گيري متغير مشاركت اجتماعي، مولفههايي با تكيه برمطالعه دكترازكيا, مالهوترا درخصوص مشاركت استفاده شده است . برخي ازنتايج حاصل ازآزمون فرضيههاي اين پژوهش نشان ميدهدكه: متغيرهاي: ارتباط اجتماعي بين كشاورزان خ رده پا با يكديگر , ميزان اعتماد آنان نسبت به يكديگر, ميزان آگاهي اجتماعي آنان, ميزان سرمايه اجتماعي آنان و وضعيت سني آنان عواملي هستندكه با ميزان مشاركت اجتماعي كشاورزان خردهپا در انجام فعاليتهاي اجتماعي رابطه معنيداري دارند. نتايج اين پژوهش در برنامه تشكيل گروههاي پيشرو توسط مديريت ترويج و همچنين در اجراي پروژه هاي مشاركتي با ايكاردا نيز به كار گرفته شده است.