مقايسه‌اي مفهوم مرگ در دو داستانِ كوتاه بهرام صادقي و دينو بوتزاتي: «با كمال تأسف» و «مرده‌ي اشتباهي»

ادبيات تطبيقي پژوهشي ميان‌‌رشته‌اي است كه به مطالعۀ رابطۀ ادبيات ملت‌هاي مختلف جهان با‌هم و بررسي رابطۀ ادبيات با ساير شاخه‌هاي دانش بشري مي‌پردازد. شباهت‌هاي فكري آدم‌ها را نمي‌توانيم انكار كنيم. ما با داستاني انس مي‌گيريم، كه فكر مي‌كنيم شباهت فكري‌اي با نويسندگانش داريم، در اين مسير فكري‌مان به نويسندگاني بر‌مي‌خوريم كه ديدگاه‌ها و دغدغه‌هايي مشترك دارند. برخي از دغدغه‌هاي بشري چون مرگ را مي‌توان در ادبيات تمام كشورها يافت. مرگ كه دوشادوش انسان‌ها در حركت است و براي انسان گريزي از آن نيست. بسياري از نويسندگان نگرش خاص خودشان را در مورد مرگ در آثارشان بيان كردند. بهرام صادقي و دينو بوتزاتي بينش فكري‌اي نزديك به هم دارند؛ چرا كه در آثارشان مرگ، تنهايي، اضطراب، سرگشتگي و پوچي ناشي از آن را با طنز بديع و گزنده به نمايش گذاشته‌اند. درون‌مايه‌هاي مشترك اين دو نويسنده گوياي شباهت زمينۀ فكري آنها به يكديگر است كه اتفاقي است. در اين مقاله دو داستان كوتاه «با كمال تأسف» و «مردۀ اشتباهي» كه درون‌مايه اصلي‌شان مرگ است ـ آدم‌هايي عادي كه در زندگي روزمره و با از دست دادن هويت واقعي‌شان، تبديل به مرده‌اي مي‌شوند ـ با روش تحليلي ـ تطبيقي مورد بحث قرار مي‌گيرد.