بررسي روايت‎ ‎ خسرو و شيرين نظامي از منظر گرماس

روايت‎شناسي‎ از موضوعات جديد در عرصۀ ادبيات است و در اين ميان گرماس از نظريه‎‎پردازان مطرح مي‎باشد كه الگوي كنشي، زنجيره‎هاي روايي و مربع معناشناسي از دستاوردهاي وي در ساختارگرايي و مطالعات ادبي است. بنابراين، در مقاله پيش رو تلاش شده است تا منظومه ي غنايي خسرو و شيرين نظامي گنجوي با تكيه بر نظريه هاي گرماس، بررسي و تحليل شود. هدف از انجام اين پژوهش دست يافتن به ميزان انطباق اين اثر با الگوي گرماس (گوي كنشي، زنجيره‎هاي روايي و مربع معناشناسي) است. حاصل اين پژوهش كه به شيوه ي توصيفي- تحليلي انجام شده، بيانگر اين است كه داستان «خسرو و شيرين» از الگوي ساختاري و روايي كاملي برخوردار است و در قالب نظريـه‌ ساختارگرايانه و معناشناسانه ي گرماس قابل بررسي است.