طراحي شهري و سرزندگي در راستاي پايداري اجتماعي (نمونه موردي: خيابان امام خميني بجنورد)

سرزندگي يكي از عوامل تاثير گذار بر پايداري اجتماعي ميباشد كه مي توان آن را ازطريق طراحي شهري به منصه ظهور نشاند . بعد اجتماعي پايداري يكي از مهمترين موضوعات توسعه پايدار بوده و طراحي شهري مي تواند از طريق سياست هاي اجرايي در سطح خرد و كلان به تحقق پايداري اجتماعي منجر گردد ، اما در ايران متاسفانه كمتر به اين موضوع پرداخته شده است ، لذا در اين پژوهش سعي بر آن است تا عوامل موثر بر سرزندگي را كه توسط طراحي شهري قابل اجرا مي باشند شناسايي كرده و در نمونه موردي (خيابان امام خميني بجنورد ، حد فاصل ميدان كارگر و چهار راه خيام ) به بررسي آنها بپردازيم . روش تحقيق توصيفي- تحليلي بوده و با استفاده از روش اسنادي – كتابخانه اي و برداشت و مشاهده ميداني به جمع آوري اطلاعات پرداخته ايم . در انتها پيشنهاداتي جهت افزايش سرزندگي نمونه موردي (خيابان امام خميني ) در راستاي ارتقاء پايداري اجتماعي ارائه ميگردد.