بهينه سازي روش تشخيص حالت چهره با استفاده از الگوي محلي گراديان جهت و گراديان مبتني بر الگوي بافت سه‌تايي

تشخيص حالت چهره يكي از زمينه‌هاي مهم در بينايي كامپيوتر است كه توجه بسياري از محققان را به خود جلب كرده است. در تشخيص حالت چهره مبتني بر ويژگي‌هاي محلي بافت چهره، نوع توصيف كننده‌اي كه استفاده مي‌شود از لحاظ كيفيت و پيچيدگي محاسباتي اهميت زيادي دارد. نوآوري ارائه شده در اين مقاله استفاده از توصيف كننده WOS-LTP در تشخيص حالت چهره مي‌باشد. استفاده از اين توصيف كننده سبب كاهش پيچيدگي محاسباتي شده است. نتايج بدست آمده با استفاده از اين توصيف كننده در روش پيشنهادي نسبت به GLTP+DGLP نشان از بهبود بسيار مطلوبي در كاهش نرخ ابعاد بردار ويژگي به ميزان 11 /76% و كاهش زمان به ميزان متوسط تقريبي 03/59% دارد. علاوه بر اين نرخ تشخيص به طور متوسط تقريبا 56 /1% بهبود يافته است.